Ik denk dat je zonder te overdrijven kunt zeggen dat alle peilers van onze westerse 'beschaving' gebaseerd zijn op leugens. Geld, economie, wetenschap, gezondheidszorg, godsdienst, democratie, staatvorming, multi-nationals.
Voed mensen op met deze vreemde ideeën en de meeste zijn gewoon gevangen in cognitieve dissociatie.
Leer ze gewoon, net als in iedere gezonde dictatuur, dat de staat het altijd het beste met jou voor heeft en blijf ze voeden met entertainment wat dit bevestigd en ze eten uit je hand. Je gaat diegene die het beste met je voor heeft toch zeker niet afvallen.
We leven in een commerciële hoax die aan elkaar hangt van drogredeneringen die we bevestigd zien, realiteit zien worden omdat we zo denken dat het zo is.
De keerzijde dat je toe moet geven dat je vreselijk voor de gek bent gehouden en dat je daarom eigenlijk liever die illusie in stand houd dan er voor uit te komen dat je eigenlijk naar je aangereikte maatstaven, heel erg dom bent.
Dat is de zelfbescherming van het ego. En tegelijkertijd de hoofdpeiler van de gehele uitbuiting. Het idee dat je zelfbeschikking hebt binnen het egospel.
Want alles binnen het egospel is gebaseerd op verliezen, behalve voor diegene die het piramidespel begonnen zijn. Verdeel en heers op ieder niveau.
Het ego is het zorgvuldig door machthebbers ontwikkelde operating systeem, om de uitbuiting gezellig en zinvol te maken. Maar ja, hebt wel steeds nieuwe zieltjes onderaan nodig, anders loopt t vast.
Crises, nieuwe rangschikking, verse ellende en angst, wat oorlog en vooropgezet aanslagje hier en een vooropgezet aanslagje daar. En op internet leren we ze via ons gedrag in de diverse appjes hoe ze dat voor de toekomst nog beter aan kunnen pakken. Nog leuker kunnen we het niet maken, ons gemakkelijker, dat wel.
Maar ja, erkennen dat het zo is, zou ons zo vreselijk dom maken... en dus gaan we maar rustig verder om in de illusie te blijven geloven, dat is veiliger... En volledige erkenning hiervan zou ook gewoon kunnen leiden, dat we uit de controlerende, uitbuitende en onderwerpende systemen stappen.
Want welke mooie marketing verhalen er ook aan gehangen worden, vanuit welke peiler dan ook, het gaat er om dat je je onderwerpt. En dat dat in stand gehouden wordt. Dus je ego komt iedere keer met een zorgvuldig voorgekauwde drogredenering op de proppen om de illusie te handhaven, dat je vrij bent, dat je zelfbeschikking hebt.
Geconditioneerd gedrag een automatische onderbewuste reactie een ingebracht programma dat zorgvuldig haar werk doet. Onderwerping, dan krijg ik daarna weer een positieve bevestiging van de baas.
Boosheid en angst is hun voeding en liefde voed jou van binnenuit, dat is wat je werkelijk bent. En dmv de egoapp transformeren wij die vriendelijk voor onze machthebbers.
Zorg voor jezelf, zorg voor wat dan ook, de weg en de uitkomst altijd liefde is. Al het andere is illusie, overerfde programma's die waar zijn omdat we vanuit het programma de wereld bezien en de keuzen bepaald worden door het programma wat je draait en dus 'werkelijkheid' is.
De drogredenering -dat je dom bent- komt voort uit de geleerde goed en afkeuringen van door aanvoerders gewenst gedrag. Het ego is een programma, ter onderwerping. Dus welke kant je ook op redeneert binnen het ego, het ego wint.
Maar je kunt ook gewoon tegen dat ego zeggen dat je dat begrepen hebt. Dankjewel ego voor je brilliant onderwerpende voorstel, ik hou van jou en ik hou nog net iets meer van mij.
Lieve mij, welke vraag zou mij een nog volledigere mij liefhebbendere mij schenken... Een nieuw nederlands peil, waarbij liefde het vertrekpunt is ipv het hoogst haalbare... hoe herinner ik ♡ij, mei, ♡ei, mej, ♡ej
maandag 13 april 2015
woensdag 1 februari 2012
'Jongeren zijn generatie-dictator-babyboom helemaal zat' OPINIE - René van Leeuwen − 31/01/12, 16:53
Student René van Leeuwen is het zat. 'Inmiddels zitten wij met zoveel problemen van generaties voor ons opgezadeld, dat we de denigrerende retoriek en afbrekende maatregelen van de babyboomgeneratie niet meer zonder weerwoord zullen slikken.'
Voor iedereen na zo'n beetje 1980 is er geen democratie maar dictatuur
Op mijn vijftiende mocht ik bij de vader van een klasgenootje komen werken. Mijn eerste bijbaantje was een feit. Diep in de nacht toog ik op mijn fiets naar de kas. Nog geen uur later kreeg ik mijn eerste (terechte) oorwassing. De grootvader van mijn klasgenoot, dik in de zeventig maar nog altijd aan het werk, snauwde me toe: 'In Bleiswijk werken we met twee handen!'
Sindsdien heb ik altijd een bijbaantje gehad. Ik werkte op zaterdagochtenden en twee dagen door de week in de kas. Later als kantoorhulpje, weer iets later als 'programma-coördinator' bij een ander bedrijf, en tot eind 2011 als projectleider bij weer een ander bedrijf. Daar mocht ik sturing geven aan vijf parttimers. Samen zetten we de hele marketing en communicatie op poten. De bijbaan, op papier 16 uur, kostte me dikwijls het dubbele. Overuren werden niet uitbetaald. Tegelijkertijd doe ik vrijwilligerswerk voor Humanitas Rotterdam en werk ik als freelance journalist.
U vraagt zich ondertussen wellicht af waarom deze opsomming van activiteiten eigenlijk interessant is. Zo bijzonder is het niet dat scholieren en studenten wat bijverdienen, denkt u. En inderdaad, op de middelbare school en tijdens latere opleidingen is het voor velen normaal om een bijbaan te hebben.
Verschil
Toch denkt dit kabinet daar anders over. Het kabinet ziet weinig verschil tussen het huidige studentenleven en het studentenleven zoals zij het zelf gekend hebben. Studenten zijn lui, langzaam, duur, hebben geen doorzettingsvermogen en dragen niets bij aan de maatschappij. Een studie geschiedenis kost al snel elf jaar, nietwaar, minister Verhagen?
Niet te begrijpen
Maatregelen zoals de langstudeerboete, de harde knip, het bindend studieadvies, het 'sociale' (proest) leenstelsel, afschaffing van de studiefinanciering en de bijverdien-grens zijn zonder een negatieve perceptie van studenten en jongeren niet te begrijpen. Gelet op het volume en de intensiteit van de maatregelen kom je al snel in de veronderstelling dat de gemiddelde student nog nooit zo lui is geweest. Henk: 'Wat zegt u, alleen studenten? Die hele jeugd van tegenwoordig, wat dacht u daarvan? Luie donders! Vroeger werkten we pas hard! Tot het prepensioen.'
Precies die perceptie is het doelwit van deze woordenstrijd. Ik ben het zat, net als veel andere jongeren. Inmiddels zijn wij opgezadeld met zoveel problemen van de generaties vóór ons, dat we uw denigrerende retoriek en afbrekende maatregelen niet zonder weerwoord zullen slikken.
Verleden tijd
De 'generatie babyboom' hing in de jaren zestig en zeventig het hedonisme aan als nooit tevoren (na de jaren vijftig niet geheel onbegrijpelijk overigens). Vervolgens nam ze met droge ogen alle belangrijke politieke functies over en prompt was de 'flower power' verleden tijd. Ondanks ongekende economische voorspoed kennen we inmiddels de grootste staatsschuld aller tijden, is de zorg weggegeven aan op winst beluste managers, zit de woningmarkt volledig op slot (behalve voor villa's) en is het dringen geblazen op de arbeidsmarkt. Op een pensioen hoeft mijn generatie niet te rekenen, kunst en cultuur worden zo snel mogelijk afgebrand, het openbaar vervoer rijdt niet boven windkracht vier en duurzaamheid is vaag gewauwel van linkse salonsocialisten.
Ondertussen kunnen complete bevolkingsgroepen niet normaal met elkaar omgaan omdat de multiculturele samenleving mislukt zou zijn. Let op mijn woorden, ook dat is een generatieprobleem. Mijn generatie heeft al een veel betere mix van nationaliteiten, voor onze kinderen zal uw grootste kopzorg (waarom anders Wilders?) vooral schitteren in complete vergetelheid.
Zelfs vakbonden staan politiek inmiddels dichter bij grijs en dikkig neoliberalisme dan bij de jeugd en hun toekomst - anders is collaboratie met de voormalige aartsvijand VVD niet te begrijpen. Vakbonden verkopen hun ziel aan de duivel om een jaartje minder te hoeven werken. Dat de leden van mijn generatie tot hun 70ste mogen werken, zal de vakbonden een rotzorg zijn. De pensioenpotten zijn dan toch al lang leeggejat, en de vakbonden uitgestorven.
Meerderheid
Het grote probleem, overigens in heel Europa, is dat de babyboomers met meer zijn. Democratie is het recht van de meerderheid, en dat komt hen nu mooi uit. Voor iedereen na zo'n beetje 1980 is er geen democratie, maar dictatuur. Keuze genoeg tussen links en rechts, maar het hele spectrum is oud. Van de politiek hoeven wij niets te verwachten, behalve lege en intens slaapverwekkende retoriek.
Vergeet Occupy - een machtsgreep verricht je van binnenuit, niet vanaf de camping. De enige manier om onder het schuldverslaafde juk van babyboom uit te komen, is overactieve deelname aan het politieke en maatschappelijke debat. Jongeren zullen twee keer zo actief moeten zijn om een beetje te kunnen compenseren. Daarom zeg ik: jongeren aller landen, verenig u!
René van Leeuwen (1988 - 23 jaar) is Masterstudent sociologie aan de Erasmusuniversiteit.
Hallo René, mooi stuk, maar: wij zijn allemaal slachtoffer van voorgaande generaties. We kunnen ons daar niet aan onttrekken. Dat is ons probleem, onze 'intelligentie en beschaving' bestaat er voornamelijk uit dat wij dingen doen die de voorgaande generaties in ons 'geprogammeerd' hebben. Slechts af en toe gebeuren er echt intelligente, beschaafde dingen en dat noemen we dan doorbraken. We leven in een trance van de massa (kudde) en ons hele leven bestaat uit onderworpen worden en als je 'geluk' hebt mag je ook onderwerpen. Dat heet dan opvoeden, les geven, leiding geven. Zo geven we allen de kudde vorm. In onze Ego-projectie bepalen en doen we heel veel en meten we ons zelf intelligent en beschaafd gedrag aan en denken wij bewust en autonoom te kunnen handelen en vooral 'vrij' te zijn. Maar eigenlijk zijn we dat voornamelijk dus allemaal niet en handelen wij op zijn Pavlov's en daar is iedereen en alles om ons heen mee doordrengt en de enige manier om je daar aan te ontrekken is de rest van je leven gaan mediteren in een klooster zodat je de 'wilden' hun projecties uit kunt leggen en daarmee een heilig ontzag inboesemd. Met EFT kom je ook n eind. Of drugs, maar dan moet je het om kunnen zetten in verkoopbare kunst en er niet aan onderdoor gaan.
PEACE
Voor iedereen na zo'n beetje 1980 is er geen democratie maar dictatuur
Op mijn vijftiende mocht ik bij de vader van een klasgenootje komen werken. Mijn eerste bijbaantje was een feit. Diep in de nacht toog ik op mijn fiets naar de kas. Nog geen uur later kreeg ik mijn eerste (terechte) oorwassing. De grootvader van mijn klasgenoot, dik in de zeventig maar nog altijd aan het werk, snauwde me toe: 'In Bleiswijk werken we met twee handen!'
Sindsdien heb ik altijd een bijbaantje gehad. Ik werkte op zaterdagochtenden en twee dagen door de week in de kas. Later als kantoorhulpje, weer iets later als 'programma-coördinator' bij een ander bedrijf, en tot eind 2011 als projectleider bij weer een ander bedrijf. Daar mocht ik sturing geven aan vijf parttimers. Samen zetten we de hele marketing en communicatie op poten. De bijbaan, op papier 16 uur, kostte me dikwijls het dubbele. Overuren werden niet uitbetaald. Tegelijkertijd doe ik vrijwilligerswerk voor Humanitas Rotterdam en werk ik als freelance journalist.
U vraagt zich ondertussen wellicht af waarom deze opsomming van activiteiten eigenlijk interessant is. Zo bijzonder is het niet dat scholieren en studenten wat bijverdienen, denkt u. En inderdaad, op de middelbare school en tijdens latere opleidingen is het voor velen normaal om een bijbaan te hebben.
Verschil
Toch denkt dit kabinet daar anders over. Het kabinet ziet weinig verschil tussen het huidige studentenleven en het studentenleven zoals zij het zelf gekend hebben. Studenten zijn lui, langzaam, duur, hebben geen doorzettingsvermogen en dragen niets bij aan de maatschappij. Een studie geschiedenis kost al snel elf jaar, nietwaar, minister Verhagen?
Niet te begrijpen
Maatregelen zoals de langstudeerboete, de harde knip, het bindend studieadvies, het 'sociale' (proest) leenstelsel, afschaffing van de studiefinanciering en de bijverdien-grens zijn zonder een negatieve perceptie van studenten en jongeren niet te begrijpen. Gelet op het volume en de intensiteit van de maatregelen kom je al snel in de veronderstelling dat de gemiddelde student nog nooit zo lui is geweest. Henk: 'Wat zegt u, alleen studenten? Die hele jeugd van tegenwoordig, wat dacht u daarvan? Luie donders! Vroeger werkten we pas hard! Tot het prepensioen.'
Precies die perceptie is het doelwit van deze woordenstrijd. Ik ben het zat, net als veel andere jongeren. Inmiddels zijn wij opgezadeld met zoveel problemen van de generaties vóór ons, dat we uw denigrerende retoriek en afbrekende maatregelen niet zonder weerwoord zullen slikken.
Verleden tijd
De 'generatie babyboom' hing in de jaren zestig en zeventig het hedonisme aan als nooit tevoren (na de jaren vijftig niet geheel onbegrijpelijk overigens). Vervolgens nam ze met droge ogen alle belangrijke politieke functies over en prompt was de 'flower power' verleden tijd. Ondanks ongekende economische voorspoed kennen we inmiddels de grootste staatsschuld aller tijden, is de zorg weggegeven aan op winst beluste managers, zit de woningmarkt volledig op slot (behalve voor villa's) en is het dringen geblazen op de arbeidsmarkt. Op een pensioen hoeft mijn generatie niet te rekenen, kunst en cultuur worden zo snel mogelijk afgebrand, het openbaar vervoer rijdt niet boven windkracht vier en duurzaamheid is vaag gewauwel van linkse salonsocialisten.
Ondertussen kunnen complete bevolkingsgroepen niet normaal met elkaar omgaan omdat de multiculturele samenleving mislukt zou zijn. Let op mijn woorden, ook dat is een generatieprobleem. Mijn generatie heeft al een veel betere mix van nationaliteiten, voor onze kinderen zal uw grootste kopzorg (waarom anders Wilders?) vooral schitteren in complete vergetelheid.
Zelfs vakbonden staan politiek inmiddels dichter bij grijs en dikkig neoliberalisme dan bij de jeugd en hun toekomst - anders is collaboratie met de voormalige aartsvijand VVD niet te begrijpen. Vakbonden verkopen hun ziel aan de duivel om een jaartje minder te hoeven werken. Dat de leden van mijn generatie tot hun 70ste mogen werken, zal de vakbonden een rotzorg zijn. De pensioenpotten zijn dan toch al lang leeggejat, en de vakbonden uitgestorven.
Meerderheid
Het grote probleem, overigens in heel Europa, is dat de babyboomers met meer zijn. Democratie is het recht van de meerderheid, en dat komt hen nu mooi uit. Voor iedereen na zo'n beetje 1980 is er geen democratie, maar dictatuur. Keuze genoeg tussen links en rechts, maar het hele spectrum is oud. Van de politiek hoeven wij niets te verwachten, behalve lege en intens slaapverwekkende retoriek.
Vergeet Occupy - een machtsgreep verricht je van binnenuit, niet vanaf de camping. De enige manier om onder het schuldverslaafde juk van babyboom uit te komen, is overactieve deelname aan het politieke en maatschappelijke debat. Jongeren zullen twee keer zo actief moeten zijn om een beetje te kunnen compenseren. Daarom zeg ik: jongeren aller landen, verenig u!
René van Leeuwen (1988 - 23 jaar) is Masterstudent sociologie aan de Erasmusuniversiteit.
Hallo René, mooi stuk, maar: wij zijn allemaal slachtoffer van voorgaande generaties. We kunnen ons daar niet aan onttrekken. Dat is ons probleem, onze 'intelligentie en beschaving' bestaat er voornamelijk uit dat wij dingen doen die de voorgaande generaties in ons 'geprogammeerd' hebben. Slechts af en toe gebeuren er echt intelligente, beschaafde dingen en dat noemen we dan doorbraken. We leven in een trance van de massa (kudde) en ons hele leven bestaat uit onderworpen worden en als je 'geluk' hebt mag je ook onderwerpen. Dat heet dan opvoeden, les geven, leiding geven. Zo geven we allen de kudde vorm. In onze Ego-projectie bepalen en doen we heel veel en meten we ons zelf intelligent en beschaafd gedrag aan en denken wij bewust en autonoom te kunnen handelen en vooral 'vrij' te zijn. Maar eigenlijk zijn we dat voornamelijk dus allemaal niet en handelen wij op zijn Pavlov's en daar is iedereen en alles om ons heen mee doordrengt en de enige manier om je daar aan te ontrekken is de rest van je leven gaan mediteren in een klooster zodat je de 'wilden' hun projecties uit kunt leggen en daarmee een heilig ontzag inboesemd. Met EFT kom je ook n eind. Of drugs, maar dan moet je het om kunnen zetten in verkoopbare kunst en er niet aan onderdoor gaan.
PEACE
maandag 13 juni 2011
Wie voed jij liever, de wolf of de schapen?
Als je aan een herder vraagt:
Wie voed je liever,
de wolf,
of je schapen?
Dan zullen de meeste herders zeggen:
Mijn schapen natuurlijk!
Maar in de praktijk, voeden we meestal de wolf.
De schapen staan hier in de plaats van ons zelf, ons hart,
de wolf staat in de plaats van ons ego, onze gedachten.
Onze gedachten leren we,
van onze ouders,
van hun ouders,
van weer hun ouders.....
op school,
van onze zussen en broers,
ooms en tantes,
buren, vrienden,
iedereen waarmee je direct,
of via, via,
mee in aanraking komt.
Wie voed je liever,
de wolf,
of je schapen?
Dan zullen de meeste herders zeggen:
Mijn schapen natuurlijk!
Maar in de praktijk, voeden we meestal de wolf.
De schapen staan hier in de plaats van ons zelf, ons hart,
de wolf staat in de plaats van ons ego, onze gedachten.
Onze gedachten leren we,
van onze ouders,
van hun ouders,
van weer hun ouders.....
op school,
van onze zussen en broers,
ooms en tantes,
buren, vrienden,
iedereen waarmee je direct,
of via, via,
mee in aanraking komt.
Onze gedachten leren we,
van iedereen waarmee je in aanraking komt.
Dus van buiten jou (jezelf).
Je gedachten zijn een bemiddeling tussen jouw (zelf) en de buitenwereld.
Door gedachten en ervaringen vorm je een beeld van hoe de buitenwereld is.
Ervaringen, zijn gedachten, aangevuld met gevoel, beeld en geluid, die je ontvangt door je zintuigen.
maandag 6 december 2010
woensdag 22 september 2010
Tussen het kastje en de muur ligt sociale woestenij
Tussen het kastje en de muur ligt sociale woestenij (Rik Smits, Opinie & Debat/de Volkskrant, 28 augustus)
Mooi artikel.
vrijdag 23 juli 2010
Tibetaanse onderdrukking
Het is tragisch dat de Chinezen, maar de rest van de wereld net zo goed de uniciteit van de Tibetaanse, maar ook de Buthaanse cultuur niet her-, erkennen. Het zijn de meest authentieke op aarde en misschien de enige die we beschavingen mogen noemen. De Bön-traditie is als enige traditie rechtstreeks, door directe overdracht, verbonden met de oorsprong in de voor religieuze periode van de Indo-Ariërs. Waarin ook de Indiaase en Chinese tradities hun oorsprong vinden, maar die geen directe overdracht meer beoefenen.
Tibet is de enige parel, het voorbeeld hoe beschaving echt kan zijn. Op deze Aarde. Is net zo in de verdrukking als de natuur, ons zelf. We her-, erkennen ons zelf niet meer, in onze angst te verliezen. Maar verliezen kun je alleen als je gelooft in strijd en denkt je identiteit te ontlenen aan kansen te creëren, maar zelden te benutten.
Gewonnen/verloren ego wedstrijdjes vinkend je positie in de roedel accepterend, proberen we ons nest, onze identiteit te markeren, als echo's door de generaties. Maar zijn we vooral gemiste kansen rijker. En is onze individualiteit niet meer, dan dat we een andere camera positie innemen in de realiteit, maar daar nauwelijks vorm aan blijkt te kunnen geven dan de juist de nadruk te leggen op de verschillen en daarmee elkaar te bevestigen in ons angst. Bouwden wij een toren van Babylon. In onze geest, in onze wereld is er geen plaats voor ons zelf. Angst om iets te missen. Om de hemel te bereiken waarin we ons al bevonden. In plaats van ontvangen wat je toekomt. Rennen wij ons rot in een rituele mondiale verkwisting om onze individualiteit te benadrukken en voelen wij ons, leeg van binnen. En daarom doen we precies hetzelfde, maar dan nog iets harder.
Dit volk is het voorbeeld hoe het anders kan. Een traditie van in vrede leven, met jezelf, me je omgeving, zonder ecologische voetafdruk. Zouden we daar misschien iets van kunnen leren met z'n allen?
Biku Oscar Schraven
Abonneren op:
Posts (Atom)